माझी कधीही न झालेली कविता -

कुंडलिनीसारखी सळसळत राहते ती माझ्या भावविश्वात,
जीवनातील प्रत्येक सत्यासमोर मला नागवं करून
दाखवून देते त्यांची व्यर्थता...
थकून झोपलेल्या गणिकेला जसा
माडीवरल्या चांदण्यात माधवाचा भास व्हावा,
तशी अवतरते ती माझ्या काळजाच्या धुपदाणीत...
पण तिला नको असते पूजा-अर्चा आरती
तिला, मला मुक्तता नकोच असते मुळी...
ती माझ्यात शिरून मोकळी होईपर्यंत
मी अलिप्त झालेला असतो तिच्यातून,
मी तिच्यात मुरून मोकळा होईपर्यंत
ती अलिप्त झालेली असते माझ्यातून...
मिलनाने एकमेकांच्या शोधाची तीव्रताच संपेल याची भीती वाटून
ती माझ्या मेंदूच्या कोणत्याश्या काळोख्या बधिर समाधी गुहेतून
धावत सुटते निळ्या जांभळ्या जटा विस्फारून
आणि मी क्षणभंगूर जगण्याचा तंतू घट्ट पकडून पृथ्वीवरच बसून राहतो
निष्कारण निष्फळ वांझोटी कूस कुरवाळत…

- अमेय घरत

प्रश्नोपनिषद

खचणार्‍या भिंतीसाठी
छत रडते का?
वाळलेल्या मातीसाठी
पाणी पडते का?

झाड जाळण्याला
सूर्य जळतो का?
गाव गाठण्याला
रस्ता पळतो का?

वाढलेल्या काजळीने
ज्योत विझते का?
गळा दाबल्याने
गाणे अडते का?

-दासू वैद्य

असेल जेव्हा फुलावयाचे

असेल जेव्हा फुलावयाचे
तुझ्याचसाठी फूल तु सखे
फूल सखे तू फुलण्यासाठी
फूल मनांतील विसरून हेतू

या हेतुला गंध उद्यांचा
या हेतुची कीड मुळाला
फूल सखे तू फुलण्यासाठी
या हेतूचा चुकवून डोळा

फूल सखे होवून फुलवेडी
त्या वेडातच विझव मला तू
विझव नभाच्या अळवाचरचे
स्थळकाळाचे हळवे जंतू!

-विंदा

प्रतिभेस

स्वैर करी संचार, प्रतिभे!
स्वैर करी संचार
तव नावावर, तव सेवेवर
हा माझा संसार ||

तव प्रेमास्तव वेडा झालो
सोडुनिया घरदार ||

तुझियास्तव ह्रुदयात दडपिले
दु:खाचे उद्गार  ||

तू उडता मी पतंगापरी
डुलत उडे हळूवार  ||

परि येथला बंध ओढितो
दु:सह मजला फार  ||

ही पहिली घे शीघ्र भरारी
जीवावरति उदार  ||

-बा.भ.बोरकर

कतील शिफ़ाई

१)

सारी बस्तीमे ये जादू नज़र आये मुझको
जो दरीचा भी खुले तू नज़र आये मुझको
२)
जब तसव्वुर मेरा चुपके से तुझे छू आये
देर तक अपने बदने से तेरी खुशबू आये
३)
सदियोका रत जगा मेरी रातों में आ गया
में एक हसीन शक्स की बातों में आ गया
४)
रात के सन्नाटेंमें हमने क्या क्या धोखे खाये है
अपना ही जब दिल धडका हम समझे वो आये है
५)
में घरसे तेरी तमन्ना पेहेन के जब निकलू
बरहना शेहेर मे कोई नज़र ना आये मुझे
६)
वो मेरा दोस्त है सारे जहॉं को है मालूम
दगा करे वो किसीसे तो शर्म आये मुझे

फ़रहत शहजाद

१)

उम्मीद है तो किसी रोज घर भी आयेगी
कभी तो धूप थकनसे शिकस्त खायेगी

२) मुझे भी बेच गयी मसलीहत मोहब्बत की
उसे भी कोई जरुरत खरीद लायेगी

३)मेरी झुकी हुई आँखे मेरी मोफब्बत है
तेरे सवाल पे वरना में लाजवाब नही

४)कभी यू हो के पत्थर चोट खाये
ये हर दम आईनेही चूर क्यु है

५)गमोंनें बाँट लिया है युँ आपस में
के जैसे में कोई लुटा हुआ खजाना था

६)हजार नाम थे मेरे मगर में सिर्फ़ एक था
न जाने कब में मंदिरोमे मस्जिदोमे बट गया

सोचा नही अच्छा बुरा

सोचा नही अच्छा बुरा देखा सुना कुछ भी नही
माँगा खुदासे रात दिन तेरे सिवा कुछ भी नही

सोचा तुझे, देखा तुझे, चाहा तुझे, पूजा तुझे,
मेरी खता, मेरी वफ़ा, तेरी खता, कुछ भी नही

जिसपर हमारी आँखने मोती बिछाएं रातभर,
भेजा वोही काग़ज़ उसे, हमने लिखा कुछ भी नही


एक शामकी दहलीज़ पर बैठे रहे देर तक
आँखोसे की बातें बहोत मुँहसे कहा कुछ भी नही
- बशीर बद्र